13 Nisan 2016 Çarşamba

Acınılan mıyız yoksa acıyan mı?


İnsan hangi durumlarda acımalı? İnsan zavvalı bir insan gördüğü zaman acımalı. Eğer sen birisinden nefet ediyorsan ona acıyamazsın.Zehra acımayı bilmiyordu.Annesi ona nefreti öğretmişti sadece.Babasını hep içki içen sarhoş biri olarak görmüştü.Gaddar annesi ve anneannesi onun gözlerini bağlamıştı.Onu, babasını ve kardeşini -Feriha- bu hayata mahkum etmişlerdi.Zehra bütün bunları yaşamamış olmayı diliyordu belki de ama o yüzleşmeliydi. Geçmişini arkasında bırakmıştı ama bir gün gelip yüzüne vuracağını bilemezdi. Herkesden sakladığı babası ölüm döşeğindeydi.İlk başta gitmek istemedi. Çünkü yüzleşmek istemiyordu. Bir anda gitmek istedi ve kararı değişti.
İstanbul'a gitti ama her şey için çok geçti.Babası vefat etmişti. Üzülmediğini zannediyordu ama artık yetimdi. Üzülmüştü içten içte bence. Ben bile kitabın sonunu okumadan ilk sayfalarda aldığım notta babasının yanına kötü yazmışım. Ön yargının esiri olmuşum. Ben bile yaşamadan böyle bir şey yaptıysam Zehra ne yapsın.



                                                        

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder